Maarten

Verslagen en berichten
Gelopen events


Foto 01-08-18 19 47 43SQ

Maarten Schön, geboren in Nederland en net boven de 42 jaar.duv_logo

Waar het ooit begon
In mijn jonge jaren het nodige aan sport gedaan en op 15 jarige leeftijd toen als jongste deelnemer meegedaan aan de halve marathon in Eindhoven (01:32:12). Twee weken later nog eentje in Etten-Leur met ongeveer dezelfde tijd.

Wanneer begon het trailrunnen vorm te krijgen
Na een lange pauze op loopgebied ben weer begonnen. De eerste wedstrijden die ik liep waren wegwedstrijden en korte crosswedstrijden waarbij je op schoenen met spikes liep. Nadat ik op de weg de nodige marathons gelopen had ben ik meer wedstrijden in het terrein gaan lopen. Mijn trainingsterrein is immers grotendeels offroad. Later bleek dit een naam te hebben…. Trailrunning.  Vanaf dit moment kwam het in een stroomversnelling en ben ik me gaan inschrijven voor deze zogenaamde Trailrun events. Een hobby werd meer dan een hobby en is nu een wezenlijk onderdeel van mijn leven geworden.
Daarnaast beoefen ik nog andere sporten waaronder sportklimmen.

Ondertussen heb ik twee keer de 250 km Legends Trail in de Ardennen gelopen in 2017 en 2018 wat gezien kan worden als één van de zwaardere races in Europa. Niet zozeer alleen de afstand moet je hierbij meerekenen maar ook de condities. Erg technisch en afwisselend terrein waar je steeds weer een andere uitdaging toegeworpen krijgt. Daarnaast spelen ook de winterse condities een grote rol. In 2017 heeft de helft de finish maar gehaald. In 2016 lag dit percentage een stuk lager en viel ik onder de groep die het toen niet gehaald heeft door trenchfeet. In 2017 stond ik terug aan de start met de kennis van het jaar ervoor en werd het wel een succes. 2018 stond ik weer aan de start om hem voor een tweede keer uit te lopen… één keer is ook zo wat.
Andere races die ik in 2018 gelopen heb zijn de 201 km Duinhopper, de 350 km Race Across Scotland en de 164 km Great Escape.

Mijn loop CV
Voor ultra’s die ik gelopen heb verwijs ik je naar de DUV, klik daarvoor op onderstaand logo.
Alles bij elkaar heb ik al ver boven de 100 marathon’s of (veel) verder gelopen. Misschien niet allemaal officiële omdat ik ook zelf op een mooie zondag eens 60 km in de buurt ga lopen of als voorbeeld naar de Ardennen ga om een zelf uitgestippelde 100 km route te lopen.

duv_logo

Voor 2019 heb ik weer wat uitdagingen op het programma
Voor september 2019 staat de King Offa’s Dyke Race op het programma. Dit is een 300 km race langs op de grens van Engeland en Wales in het spoor van een aarden wal uit de achtste eeuw, van Chepstow aan de monding van de River Severn noordwaarts naar Prestatyn aan de Ierse Zee.

Mijn trainingsgebied
Dit is in het Zuiden van het land en voornamelijk de gebieden als Regte Heide, Landgoed Gorp & Rovert, Rovertse Heide, Landgoed De Utrecht, Kampina, Oirschotse Heide en al het andere wat eraan grenst. Deze aaneengesloten gebieden strekken zich uit over een enorm gebied en je kunt hier gemakkelijk 100 km hardlopen zonder je pad te hoeven doorkruisen.

Hardlopen op mijn manier
Ik heb altijd veel alleen gelopen en dus nooit een echte referentie gehad voor trainingsvormen, snelheid, afstanden en voeding. Veel heb ik zelf moet ondervinden; het voordeel is dat je op één of andere manier toch je eigen idee krijgt over een hoop hardloop gerelateerde zaken. Hierbij te denken aan training, voeding, wedstrijd voorbereiding, materiaal, gadgets en nog veel meer. Zo liep ik al jaren met een handheld Garmin gps voordat ik het bij anderen zag. gps horloges waren er toen nog niet. Het was voor mij de manier om in onbekend terrein te kunnen lopen en niet te verdwalen. Nu zie je dat er steeds meer wedstrijden niet eens meer uitgezet worden en je met behulp van gps de route moet zien te vinden en om je in de gaten te houden krijg je een ook nog eens een gps tracker mee waarmee iedereen je live kan volgen. Tijden veranderen wel 🙂

Hieruit is ook het verhaal ontstaan dat ik steeds meer de interesse heb om zelf uitdagende en heel kleinschalige races te organiseren waar een verhaal aan zit. Met Marek Vis organiseer ik dit jaar al weer de 3e editie van de LEO180. Een bizarre race van 200 km waarbij wel alle natuurgebieden in een cirkel rond Goirle aan elkaar geknoopt hebben. Het idee is dat deze race elk jaar 10 km langer zal worden met dezelfde tijdslimiet van 36 uur totdat er niemand meer de finish op tijd haalt.
Ook de 201 km Duinhopper is een wedstrijd die ontstaan is uit het idee dat het in Nederland ook mogelijk moet zijn om lange hardloop wedstrijden te kunnen hebben. Met de Duinhopper hebben we een race neergezet van Hoek van Holland naar Den Helder door de duingebieden. Stranden proberen we zoveel mogelijk te mijden en alles bij elkaar haal je toch een 2.500 hoogtemeters in ons vlakke landje.

Trainingsschema’s ken ik niet…
Volgens mij de grootste onzin die er is als je wilt genieten van het hardlopen; tenzij je je tijden echt heel serieus wilt verbeteren en hardlopen meer als een verplichting ziet dan als een leuke bezigheid. Een stukje specifieke krachttraining combineren met hardlopen is wel belangrijk.
Je loopt als je zin hebt en als je geen zin hebt zegt je lichaam dat het rust nodig heeft en loop je dus niet of minder. Waarschijnlijk de reden dat ik zelden een blessure heb. Naar je lichaam leren luisteren en in kunnen schatten wat luiheid of vermoeidheid is is iets dat tijd nodig heeft. Ik kan je niet leren een wedstrijd te winnen… Wel kan ik je leren hoe je met veel plezier een stuk verder kunt hardlopen en hoe je zaken moet benaderen om lang plezier met deze bezigheid te hebben. Vaak meer een stuk mindset dan keiharde training.
Uiteraard loop ik ook trainingen op snelheid om mijn basissnelheid op peil te houden, een beetje competitief mag je best zijn hoor 🙂
Al kan ik ook wel begrijpen dat sommigen een stuk houvast willen en dit hebben met een trainingsschema. Mijn advies is altijd om het rustig op te bouwen en niet te snel teveel focus op de snelheid te hebben. Snelheid komt vanzelf naarmate je langere afstanden loopt. Probeer eerst maar eens de snelheid zo lang mogelijk vast te houden in een langere race. Dan zie je wel waar je staat!

Wat motiveert mij om een steeds grotere uitdaging te zoeken.
Over de finish komen van een race waar je maanden voor getraind hebt en veel voor hebt moeten laten blijft iets speciaals… Je moet het meegemaakt hebben om dit moment van finishen te begrijpen.
Grenzen zijn niet echt grenzen, je gaat ze toch steeds weer voorbij als je blijft pushen. Waar het eindigt zou ik niet weten. “Acceptnolimits…”

Advies
Zie trailrunning niet als een inspanning maar als ontspanning en je kunt erg ver komen. Laat hardlopen geen obsessie worden… dan zie je het meestal eindigen in blessures en teleurstellingen! Kijk ook niet teveel naar de prestaties van anderen die al veel verder zijn… die zijn ook ooit begonnen waar jij nu staat.