Maarten

Verslagen en berichten
Aankomende events
Gelopen events


Maarten Schön, geboren in Nederland en rond de 40 jaar.duv_logo

DSCN5901

Waar het ooit begon
In mijn jonge jaren het nodige aan sport gedaan en op 15 jarige leeftijd toen als jongste deelnemer meegedaan aan de halve marathon in Eindhoven (01:32:12). Twee weken later nog eentje in Etten-Leur met ongeveer dezelfde tijd.

Wanneer begon het trailrunnen vorm te krijgen
Na een lange pauze op loopgebied ben ik een ruim 10 jaar geleden weer begonnen. De eerste wedstrijden die ik liep waren wegwedstrijden en korte crosswedstrijden waar je schoenen met spikes aan had. Nadat ik op de weg de nodige marathons gelopen had ben ik weer meer wedstrijden in het terrein gaan lopen. Mijn trainingsterrein is immers grotendeels offroad. Later bleek dit een naam te hebben…. Trailrunning.  Vanaf dit moment kwam het in een stroomversnelling en ben ik me gaan inschrijven voor deze zogenaamde Trailrun events. Een hobby werd meer dan een hobby en is nu een wezenlijk onderdeel van mijn leven geworden.
Tussendoor nog wel wat andere sporten gedaan waaronder sportklimmen.

Ondertussen heb ik de 250 km Legends Trail in de Ardennen gelopen in 2017 wat gezien kan worden als één van de zwaardere races in Europa. Niet zozeer alleen de afstand moet je hierbij meerekenen maar ook de condities. Erg technisch en afwisselend terrein waar je steeds weer een andere uitdaging toegeworpen krijgt. Daarnaast spelen ook de winterse condities een grote rol. In 2017 heeft de helft de finish maar gehaald. In 2016 lag dit percentage een stuk lager en viel ik onder de groep die het toen niet gehaald heeft door trenchfeet. In 2017 stond ik terug aan de start met de kennis van het jaar ervoor en werd het wel een succes. 2018 sta ik weer aan de start maar nu met het idee om hem nog wat efficiënter te lopen.

Mijn loop CV
Voor ultra’s die ik gelopen heb verwijs ik je naar de DUV, klik daarvoor op onderstaand logo.
Alles bij elkaar heb ik al ruim 120 keer marathon of (veel) verder gelopen. Misschien niet allemaal officiële omdat ik ook gerust zelf op een mooie zondag eens 60 km in de buurt ga lopen of als voorbeeld naar de Ardennen ga om een zelf uitgestippelde 75 km route te lopen.

duv_logo

Voor 2018 heb ik weer wat uitdagingen op het programma
In januari de Duinhopper 201. Dit is een 201 km race door het duingebied langs de kust van Nederland van Hoek van Holland naar Den Helder en hebben we zelf georganiseerd hebben. (We is hier Marek Vis, Francois Flisijn en ikzelf)
In maart 2018 sta ik voor de derde keer aan de start van de 250 km Legends Trail. Waarom ik deze race nog een keer loop is waarschijnlijk omdat ik de hele club mensen van lopers en vrijwilligers erg leuk, enthousiast en gedreven vind.
Voor augustus 2018 staat de 345 km Race Across Scotland op het programma. Dit is een 345 km race van de linkerkant van Schotland naar de rechter kant over de Southern Upland Way.

Mijn trainingsgebied
Dit is in het Zuiden van het land en voornamelijk de gebieden als Regte Heide, Landgoed Gorp & Rovert, Rovertse Heide, Landgoed De Utrecht, Kampina, Oirschotse Heide en al het andere wat eraan grenst. Deze aaneengesloten gebieden strekken zich uit over een enorm gebied en je kunt hier gemakkelijk 100 km hardlopen zonder je pad te hoeven doorkruisen.

Hardlopen op mijn manier
Ik heb altijd veel alleen gelopen en dus nooit een echte referentie gehad voor trainingsvormen, snelheid en afstanden. Alles op gevoel. Het nadeel is dat je zelf alles moet ondervinden; het voordeel is dat je op één of andere manier toch je eigen idee krijgt over een hoop hardloop gerelateerde zaken. Hierbij te denken aan training, voeding, wedstrijd voorbereiding, materiaal, gadgets en nog veel meer. Zo liep ik al jaren met een handheld Garmin GPS voordat ik het bij anderen zag. Het was voor mij de manier om in onbekend terrein te kunnen lopen en niet te verdwalen. Nu zie je dat zelfs wedstrijden niet eens meer uitgezet zijn en je met behulp van GPS je route moet zien te vinden en om je in de gaten te houden krijg je een nu soms ook nog eens een tracker mee waarmee iedereen je live kan volgen. Tijden veranderen wel :-)

Hieruit is ook het verhaal ontstaan dat ik steeds meer de interesse heb om zelf uitdagende en heel kleinschalige races te organiseren waar een verhaal aan zit. Met Marek Vis heb ik dit jaar de tweede editie van de LEO180 georganiseerd. Een bizarre race van een kleine 200 km waarbij wel alle natuurgebieden in een cirkel rond Goirle aan elkaar geknoopt hebben. Het idee is dat deze race elk jaar 10 km langer zal worden met dezelfde tijdslimiet van 26 uur totdat er niemand meer de finish op tijd haalt.

Trainingsschema’s ken ik niet…
Volgens mij de grootste onzin die er is als je wilt genieten van het hardlopen; tenzij je je tijden echt heel serieus wilt verbeteren en hardlopen meer als een verplichting ziet dan als een leuke bezigheid. Een stukje specifieke krachttraining combineren met hardlopen is wel belangrijk.
Je loopt als je zin hebt en als je geen zin hebt zegt je lichaam dat het rust nodig heeft en loop je dus niet of minder. Waarschijnlijk de reden dat ik zelden een blessure heb. Je lichaam heeft ook een eigen wil en behoeften, daar naar leren luisteren en in kunnen schatten wat luiheid of vermoeidheid is is iets wat de nodige ervaring vereist. Ik kan je niet leren een wedstrijd te winnen… Wel kan ik je leren hoe je met veel plezier een stuk verder kunt hardlopen en hoe je zaken moet benaderen om lang plezier met deze bezigheid te hebben. Vaak meer een stuk mindset dan keiharde training.
Uiteraard loop ik ook trainingen op snelheid om mijn basissnelheid op peil te houden, een beetje competitief mag je best zijn hoor :-)
Al kan ik ook wel begrijpen dat sommigen een stuk houvast willen en dit hebben met een trainingsschema. Mijn advies is altijd om het rustig op te bouwen en niet te snel teveel focus op de snelheid. Deze komt vanzelf naarmate je langere afstanden loopt. Probeer eerst maar eens de snelheid zo lang mogelijk vast te houden in een langere race. Dan zie je wel hoe ver je staat!

Wat motiveert mij om een steeds grotere uitdaging te zoeken.
Over de finish komen van een race waar je maanden voor getraind hebt en veel voor hebt moeten laten blijft iets speciaals… Je moet het meegemaakt hebben om dit emotionele moment van finishen te begrijpen.
Grenzen zijn niet echt grenzen, je gaat ze toch steeds weer voorbij als je blijft pushen. Waar het eindigt zou ik niet weten. “Acceptnolimits…”
Een ultra is voor mij een verzameling van een heleboel gemoedstoestanden… dit van momenten waar je vol van energie aan de start staat tot de momenten dat je je realiseert fysiek volledig afgebroken te zijn en mentaal op instorten staat om vervolgens uren en kilometers later  je fysieke en mentale IK weer in het gareel te hebben… dit te herhalen tot je uiteindelijk over de finish komt en alle pijn en ellende verdwijnt en plaats maakt voor een enorm gevoel van overwinning… wat smaakt dat biertje dan lekker! Waarschijnlijk de reden dat vrijwel alle (ultra)trailrunners graag bier drinken :-)

Mijn bucketlist is best lang en veranderd met de dag. Maar hier enkele die steeds erop blijven staan.
Fire + Ice – IJsland
Echappée Belle – Frankrijk
Swiss Iron Trail – Zwitserland
(PTL – Frankrijk)

Advies
Zie trailrunning niet als een inspanning maar als ontspanning en je kunt erg ver komen. Laat hardlopen geen obsessie worden… dat eindigt meestal in teleurstellingen.